شدت علاقه پيامبر (ص) به فاطمه (س)
حاکم در مستدرک به سند خود از ابو ثعلبه خشنى نقل کرده است که گفت:«عادت رسول خدا (ص) بر اين بود که چون از جنگ يا سفرى بازمىگشتبه مسجد مىرفت و دو رکعت نماز مىگزارد، آنگاه به فاطمه درود مىفرستاد و سپس پيش همسرانش مىرفت.»
همچنين وى به سند خود از ابن عمران نقل کرده است که گفت:«پيامبر (ص) چون قصد مسافرت داشت، آخرين کسى را که وداع مىگفت فاطمه بود و چون از سفرى بازمىگشت نخستين کسى را که مىديد فاطمه بود.»
ابن شهر آشوب در مناقب با چند سند از عايشه نقل کرده است که گفت:«على (ع) از پيامبر-که ميان او و فاطمه که در بستر خوابيده بودند،نشسته بود-پرسيد:کدام يک از ما پيش تو محبوبتريم من يا او (فاطمه) ؟پيامبر فرمود:او نزد من محبوبتر است و تو عزيزترى.»
در پاسخ به اين پرسش، نمىتوان جوابى بهتر از اين يافت.فاطمه را از روى مهربانى و شفقت محبوب مىداند و على را به خاطر بزرگى در فضل و جايگاهش عزيز مىشمارد.
حضرت فاطمه در کنار پدر و مادر گرامي خود با زيباترين ارزشهاي الهي و اخلاقي آشنا گشت.
علاقه پيامبر به حضرت فاطمه (س) تنها به خاطر رابطه پدر و فرزندي نبود . هر چند اين عاطفه در وجود پيامبر موج مي زد، اما تعابير و سخناني که پيامبر به هنگام اظهار علاقه نسبت به دختر خود بيان مي کرد، نشان دهنده اين بود که در اينجا معيارهاي ديگري مطرح است. بدون شک شخصيت والاي حضرت و مقام بلند و کم نظيري که در وادي عرفان و عبادت به دست آورد، همچنين عفاف و تفوايي که از خود نشان داد، نقش محوري و اصلي را در اين تجليلها و تکريم ها ايفا کرد، تا جايي که پيامبر ايشان را " مادر خويش " لقب داده و حضرت فاطمه (س) را " ام ابيها" ناميدند.
آنگاه زهرا (س) مادر ولايت نيز ميشود ، همسر بي نظيرترين انسانهاي عالم پس از پيامبر، خاندان پيامبر از اوست که زنده مي ماند، دوازده گوهر درخشان امامت از برکت وجود زهرا پرتوافشاني مي کند و نور ولايت را تا دنيا دنياست به تلألو واميدارد.
منابع
بحارالانوار، ج 43، صفحات 23 و 24 و 26 و 38 و 54
http://www.yazahra.net/far/selecttext.php?ic=461&subid=12