ولادت تا شهادت پدر

امام حسين(ع)در سوم شعبان سال چهارم هجري در مدينه به دنيا آمد. رسول خدا (ع)نام اين فرزند زهرا (س)را حسين نهاد وي مورد علاقه شديد پيامبر خدا (ص)بود و آن حضرت دربارهٔ او فرمود: «حسين مني و انا من حسين....» و در آغوش پيامبر بزرگ شد        

هنگام رحلت رسول خدا، شش ساله بود در دوران پدرش علي بن ابي طالب   (ع)نيز از موقعيت والايي برخوردار بود، علم، بخشش، بزرگواري، فصاحت، شجاعت، تواضع، دستگيري از بينوايان، عفو و حلم و .... از صفات برجسته اين حجت الهي بود. در دوران خلافت پدرش در کنار آن حضرت بود و در سه جنگ «جمل»، «صفين» و «نهروان» شرکت داشت.پس از شهادت پدرش که امامت به حسن بن علي   (ع)رسيد همچون سربازي مطيع رهبر و مولاي خويش و همراه برادر بود پس از انعقاد پيمان صلح  (صلح امام حسن   (ع)با معاويه حاکم شام)با برادرش و بقيه اهل بيت   (ع)از کوفه به مدينه آمدند. با شهادت امام مجتبي   (ع)در سال ۴۹ يا ۵۰ هجري  (که به دست همسرش جعده، دختر اشعث بن قيس الکندي مسموم شد و پس از چهل روز به شهادت رسيد. معاويه با توطئه به ازدواج درآوردن يزيد با جعده اين کار را تدارک ديد). بار امامت به دوش سيدالشهدا قرار گرفت. در آن دوران ده ساله که معاويه بر حکومت مسلط بود، امام حسين   (ع)همواره يکي از معترضين سرسخت نسبت به سياستهاي معاويه و دستگيريها و قتلهاي او بود و نامه هاي متعددي در انتقاد از رويه معاويه در کشتن حجربن عدي و يارانش و عمروبن حمق خزاعي که از وفاداران به علي   (ع)بودند و اعمال ناپسند ديگر او نوشت.

خون او تفسيراين اسرار کرد ملت خوابيده را بيدار کرد (۲)

ـ مدت قيام امام حسين   (ع)از روز امتناع از بيعت با يزيد تا روز عاشورا ۱۷۵ روز طول کشيد  )۱۲ روز در مدينه، ۴ ماه ۱۰ روز در مکه، ۲۳ روز در بين راه مکه تا کربلا و ۸ روز در کربلا از ۲ تا ۱۰ محرم)  )۴)(*1)

۱- )فرهنگ عاشورا/ جواد محدثي/ ص ۱۴۷. ۱۴۸)
۲-علامه اقبال لاهوري
۳-  )پيام آور عاشورا/ مهاجراني/ ص ۱۱)
۴-  )فرهنگ عاشورا/ جواد محدثي/ ص ۳۲)

شخصيت و فضايل امام حسين (ع ) ـ مولد و ميلاد

حـسـيـن بن على (ص ) در مدينه منوره در سال چهارم هجرى در روز سه شنبه , سوم ماه شعبان ياپنجشنبه پنجم همان ماه متولد شد بعضى از مورخان تولد آن حضرت را روز آخر ربيع الاول سال سـوم هـجرى دانسته و بعضى ديگر گفته اند در پنجم جمادى الاول سال سوم يا چهارم هجرت به دنيا آمده است بنابراين درباره تولد آن حضرت چند قول وجود دارد, ولى قول مشهور اين است كه ايشان در روزسوم شعبان سال چهارم هجرت به دنيا آمده است .
هـنـگـامـى كه آن حضرت متولد شد او را نزد جد بزرگوارش رسول خدا(ص ) آوردند آن حضرت باديدن او سخت مسرور شد و در گوش راستش اذان و در گوش چپش اقامه گفت و روز هفتم تـولدش گوسفندى براى او عقيقه كرد و به مادرش فرمود: ((سرش را بتراشيد و به وزن موهايش نقره صدقه دهيد)).
آن حـضـرت شش سال و چند ماه با جد بزرگوارش رسول خدا(ص ) و پس از آن بيست و نه سال ويـازده مـاه بـا پدرش اميرالمؤمنين (ص ) و پس از آن حدود ده سال با برادرش امام حسن (ص ) و حـدود ده سـال پـس از شـهـادت امـام حسن (ص ) زندگى كرد مدتى كه آن حضرت پس از امام حسن (ص ) زندگى كرده است , مدت امامت او محسوب مى شود.
كـنـيـه امـام حسين (ع ) ((ابوعبداللّه )) بود لقب هاى فراوانى به آن حضرت داده اند و از جمله پس ازشـهـادت , ايشان را ((سيدالشهدا)) خواندند چنان كه مى دانيم تا پيش از آن , لقب سيدالشهدا بر حـمزه ,عموى پيامبر اطلاق مى شد و پس از شهادت سبط گرامى رسول اللّه , آن حضرت را به اين لقب خواندند.

نامگذارى توسط پيامبر (ص )

در روايـات آمـده اسـت كـه نـامگذارى آن حضرت و برادر بزرگوارش به حسين و حسن , توسط شـخـص پـيامبر اكرم صورت گرفته است و تصريح شده است كه اين نامگذارى به دستور خداوند متعال بوده است .
از عـلى بن ابيطالب نقل كرده اند كه فرمود: آن گاه كه حسن به دنيا آمد نام عمويم ((حمزه )) را بـر او نهادم و آن گاه كه حسين متولد گشت نام عموى ديگرم ((جعفر)) را بر او گذاشتم روزى رسول خدا(ص ) مرافراخواند و فرمود: من مامور شده ام كه نام آن دو را تغيير دهم , از اين پس آنان را حسن وحسين بخوانيد ((1)).
در روايـات ديـگـر آمـده اسـت كـه پـيـامـبر اكرم (ص ) فرمود: حسن و حسين را به نام فرزندان هـارون نـامـيدم , او فرزندانش را ((شبر)) و ((شبير)) ناميد و من فرزندانم را به همان نام (به لفظ عربى ) حسن وحسين ناميدم ((2)).(*2)

منابع

1- تاريخ دمشق , ابن عساكر, ترجمه الامام حسين (ع ), ص 26 و 27 و اسد الغابه , ج 2, ص 19.
2- تـاريخ دمشق , ص 31 و 32, به همين مضمون رواياتى در المعجم الكبير طبرانى و طبقات ابن سعد, ذيل سرگذشت امام حسين (ع )آمده است .