همراه با پيامبر ص

حدود هفت‏سال از زندگى اين نواده،با پيامبر عزيز اسلام (ص) گذشت ⁽¹⁾ .پدر بزرگ مهربان،او را سخت دوست مى‏داشت:

چه بسيار كه او را بر شانه مى‏نهاد و مى‏گفت:خداوندا،من دوستش دارم،تو نيز او را وست‏بدار!» ⁽²⁾ ...«آنكه حسن و حسين را دوست‏بدارد،مرا دوست داشته است و آنكه با ايندو كينه ورزد و ايشان را دشمن بدارد،با من دشمنكامى كرده است...» ⁽³⁾

و هم مى‏فرمود:«حسن و حسين،سرور جوانان بهشتند» ⁽⁴⁾ .

و نيز مى‏فرمود:«اين دو فرزند من،امامند،چه قيام كنند و چه نكنند ⁽⁵⁾ ».

بزرگى منش و سترگى روح آن امام،چندان بود كه پيامبر ارجمند اسلام (ص) او را با خردى سال و كمى سن،در برخى از عهدنامه‏ها،گواه مى‏گرفت،واقدى آورده است كه:پيامبر، براى‏«ثقيف‏»عهد ذمه بست،خالد بن سعيد آنرا نوشت و امام حسن و امام حسين-درود خدا بر آنان-آنرا گواهى فرمودند ⁽⁶⁾ .

و هم،آنگاه كه پيامبر به امر خدا،با اهل نجران،به‏«مباهله‏»برخاست،امام حسن و امام حسين و حضرت على و فاطمه (ع) را نيز به فرمان خداى،همراه خويش برد و آيه‏ى تطهير در پاكدامنى آن گراميان فرود آمد ⁽⁷⁾ .

پى‏نوشت

1- دلائل الامامه:محمد بن جرير الطبرى ص 60

2- تاريخ الخلفاء ص 188

3- بحار ج 43 ص 264

4- تاريخ الخلفاء 189:الحسن و الحسين سيدا شباب اهل الجنة

5- ارشاد مفيد،ص 181-بحار ج 43 ص 278:ابناى،هذان امامان،قاما او قعدا

6- طبقات كبير،ج 1،بخش 2 ص 33

7- غاية المرام ص 287

منابع

پيشواى دوم حضرت امام حسن (ع)