شركت پيغمبر در جنگ فجار
جنگهاى فجار ازحوادث مشهور عهد جاهليت و دوران قبل از اسلام است. موضوع اين بود كه گفتيم عرب كه پيوسته در صحارى سوزان خود به غارتگرى و جنگ و نزاع اشتغال داشتند. تعهد كرده بودند كه چهار ماه رجب، دىالقعده، دىالحجه و محرم دست از جنگ و كشتار بكشند، و در بازارهايخود به خريد و فروش و مفاخرت و شعر و خطابه بپردازند. ولى چهار بار حرمت احترام ماههاى حرام شكسته شد، و اعمالي انجام گرفت كه كار به جنگ كشيد. فجار از فجور يعنى اعمال ناشايستى گرفته شده است كه در آن ماه هاى محترم به وقوع پيوست.
در چهارمين جنگ فجار كه تا چهار سال ادامه يافت، پيغمبر هم شركت داشت. سن پيغمبر در ايام جنگ چهارم به اختلاف روايات چهارده يا پانزده يا بيستسال بوده است.
شايد اين اختلاف روايات به واسطه مدت اين جنگها پديد آمده است كه شراره آن در مدت چهار سال شعلهور بود.
جنگ در ميان قبيله هوازان و قريش و قبيله كنانه هم پيمان قريش روى داد. پيغمبر در اين جنگ كه تمام افراد پير و جوان قبيله قريش به طرفدارى از هم پيمان خود «كنايه» شركت داشتند، در گرما گرم جنگ تيرهاى دشمن را از عموهايش برطرف مىساخت. معناى اين سخن اين است كه شخصا به طرف كسى تبر اندازى نكرد، و كسى را نكشت و تنها از جان عموها دفاع مىكرد.
منبع
دوانی ،علی. تاريخ اسلام از آغاز تا هجرت
http://www.hawzah.net